سراب

بیداری

shahpoor54 — Sun, 20 Dec 2009 19:51:09 GMT

......داشت خوابم می برد

دیدم اگه این خواب با شه

و توی این خواب خوابم ببره

تازه وقتی از اون خواب دومی

بیدار بشم:توی این اولی ام

و تازه باید از این یکی

هم بیدار بشم........

پرده سرای حقیقت

shahpoor54 — Fri, 18 Dec 2009 21:44:18 GMT

داشتم از یه خیابونی رد میشدم که نظرمو تابلوی یه مغازه که روش نوشته بود پرده سرای حقیقت جلب کرد و با خودم گفتم قربون مصلهت و تدبیرت بشم خدا جون که با وجود همه تقصیرات و اطلاع از همه کارامون و معا یبمون این همه پرده و حریمو بین ما آدهما درست کردی و هیچ منتی و توقعی هم از ما نداری.

چشمامو بستمو با خودم گفتم چی میشه اگه دنیا رو وارونه فرض کنم و این پرده ها و حریمها نباشه چه اتفاقی ممکنه بیفته؟

وای اون وقت همه دروغهام رو میشه :سنمو کم گفتم: کارم و محل کارم اونی که هست نگفتم : تحصیلاتمو : در آمدمو آدرسمو:اینکه همه رو دوست ندارمو تظاهر میکردم و هیچ وقت عاشق نبودمو عوام فریبی میکردم :با همه دخترها ارتباط داشتمو به همشون میگفتم فقط تو تنها رو دوست دارم و تو کاراشون فضولی میکردمو سرک میکشیدم و خودمو خوبه جلوه میدادم.اوه دوستمو ببین چه جانمازی واسه دوستش آب میکشه "همین حالا دیدم با دوست دخترش قبلیش صحبت میکرد و حالا واسه این یکی قسم میخوره تو اولین و آخرینی. خودم دیدم تو چت روم میره و چند تا دوست دختر داره و به همشو نم میگه من عاشقتم: تازه مغازه دارم هست و تو زیر زمینش پر از اجناس کمیا ب که تا گرون بشه روشون میکنه:راستی شیر یارانه ای و نگفتم ؟البته سهم ما که محفوظه و بدو ن صف هر چند تا شیر که بخوام واسم کنار میزاره ولی خدا نکنه سر کیف نباشه مردم و جونشونو به لبشون میرسو نه و به خاطر یه شیر مثل اون زنه که بچه بغل داشت و میخواست که بی نوبت بیاد: سکه یه پولش کرد و داد زد خانوم مگه کوری؟این بنده خدا ها هم کار داشتند ولی صف و رعایت کردند و رفت بالا منبر که مسلمونیتون کجا رفته و از حق و حقیقت گفت و فلان و ......ولی بعد که مغازه خلوت شد وازش موضوع رو پرسیدم معلوم شد بیچاره زنه چون بهش پا نداده این رفتا رو با هاش کرد.

سراغ اون دوستم که کارمند بانک و به ظاهر آدم با خدایه میرم وسلام نکرده با به اشاره بهم میفهمونه که حالا شلوغه و نمیشه خارج از نوبت ردم کنه و فعلأ صداشو در نیارم: آخه خیلی با هم عیاقیم البته هر کی مهمون جیبشه و زندگی خرج داره : و جالب توجه اینه که حاجیه ولی از اون چشم چرونهاست و هر جا میره میگه من مجردم و مخ همه رو کار میگیره : ولی جلو همکا راش رو نمکنه که هیچ : ایرادم از شون میگیره ولی من شک دارم نمازم بخونه :الله و اعلم؟ولی هر وقت عزا داری میشه تیپ میزنه و بازا ر چشم چرونی داغ هو ماشا الله به خانوم ها که نمیدونم مجلس روزه ست یا عروسی؟ هنوز اذان و نگفتند تو صف نضری همدیگه رو نمیشناسند چه برسه به روز قیامت.

تو صف نون وایی میرم میبینم آقا زضا شاطرو میگم : سهمه آرد که میفروشه : از وزن چونه که کم میزاره :قسم دروغ که میخوره:بی نوبت که نون به رفقایی پا کار مثل من میده و الحق که با مرامه چون دفعه پیش که کمکش کردم تا شبونه آرد ها رو ت ماشین بار بزنه یه کیسه آرد مجانی بهم بخشید.خوشم میاد که حقی زرنگ و نون با عرزه گیشو میخوره.

خدا دمت گرم واسه این همه پرده که همه جا گذاشتی و هر جا میرم پرده ها ت و یا نشانه ای از اونا رو می بینم : خدا شکرت که این حریمو قرار دادی تا همه با آبرو و سر بالا راه برند و اگه روز قیامت و حسابرسیتم از تو برنامه هات حذف کنی دیگه نور علی نور میشه.منم چشمامو باز کنم تا کمتر تو کار مردم تجسس کنم :آخه کسی دوست نداره اینقدر هم همه چیز شفاف باشه تازه کار پرده دوزها رو هم کساد می کنم.

حرف حق

shahpoor54 — Thu, 17 Dec 2009 22:45:30 GMT

دیگی که واسه من نجوشه:میخوام سر سگ توش بجوشه

ترحم

shahpoor54 — Mon, 14 Dec 2009 20:19:18 GMT

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم
سلام ای خنجر حرفای مردم
سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم
بازم نامه می دم با سطر قرمز
آخه این بار شده من با تو هرگز
نمی خوام حالتو حتی بدونم
تعجب می کنی آره همونم
همونی که زمونی قلبشو باخت
همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت
همونی که برات هر لحظه می مرد
که ذکر نامتو بی جون نمی برد
همونم که می گفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم
همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود
اگه زانو نمی زد غم باهاش بود
حالا آروم نشستم روی زانوم
ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم
تعجب می کنی آره عجیبه
می خوام دور شم ازت خیلی غریبه
خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟
با این نامردیات بازم باهاتم ؟
برات کافی نبود حتی جوونیم
تموم شد آره گم شد مهربونیم
دیگه هر چی کشیدم بسه دختر
نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره
دیگه بسه برام هر چی کشیدم
فریبی بود که من از تو ندیدم ؟
دروغی هست نگفته مونده باشه ؟
کسی هست تو خیال تو نباشه ؟
عجب حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت
دریغ از یک نگاه عاشقونه
دریغ از یک سلام بی بهونه
نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست
اگر چه این چیزا درد شما نیست
گل مریم چرا اخمات توهم شد؟
چیه توهین به ذات محترم شد ؟
دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ
که عشق ما رسید به مقصد هرگز

........................................................................................................................................

گل باغ آرزوهام توی دست سرد باد واسه من گرون تموم شد این یه دل دادن ساده

.:رفتی و ازم گرفتی رنگ خنده و صدامو.از درخت شبها چیدی همهء ستاره هامو

.کاش نمی دیدمت هیچ وقت سخته از تو دل برید ن : بهترین بهونه ای تو واسهء نفس کشیدن چای تو خالیه حالابین آدمها و گلها :حالا تو دوری و دوری بین ما شکسته پلها.

اولش دست زمونه : گریه عشقمو کور کرد بعد ش آوار جدایی قلبمو زنده به گور کرد.دل بهت دادمو گفتم با خوب و بد ت می سازم: آخر کارو نخوندم که جونی مو می بازم..

میون موج و طوفا ن و تلاطم: تو دست سرد باد بی ترحم :رها از بغض مو از خستگی دور منم من سخره ای آرامو مغرور.

همیشه همدم با دو تگرگم : صد ای زخمی میلاد و مرگم: تنم محکومی شلاق ابرها ست : دلم آبی تر از موجای دریاست.

یه عمر خواب خورشیدو میبینم که تو آغوش سنگی خونه کرده: نگاهم رو به فرداهای زیبا ست تب رفتن منو دیونه کرده.

اگه فریاد طوفان تو گلومه اگه شب سایه سایه روبرومه اگه عمری ا سیر انتظارم اگه راهی به جز موندن ندارم.منم من آخرین اسیر این زمین که حتی یک نفس بیرون نمیشم : تنم زخمی ترین دلم تنها ترین :ولی با بغض شب همخون نمیشم.

یکی بود یکی نبود

shahpoor54 — Sun, 13 Dec 2009 19:32:59 GMT

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود یه جونی خسته بود که دلش شکسته بود زیر بارون بهار زازو زار گریه میکرد گویی دست خسته شو به سوی خدا می کرد.

یکی بود یکی نبود : یعنی بود ولی اینجا نبود شاید بود ولی با ما نبود :یکی بود یکی نبود اگه هم بود دلش با ما نبود:نگاش با ما نبود :حرفاش از ما نبود :هرگز همراه نبود : .یکی بود یکی نبود :بود: ولی انگار نبود.

" یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچ کس نبود"

تنها مردن

shahpoor54 — Fri, 11 Dec 2009 18:41:27 GMT

وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که رفت
من به انتطار آمدنش نشستم
وقتی که نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتی او تمام شد من آغاز کردم
و چه سخت است تنهامتولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است
مثل تنها مردن

مرگ

shahpoor54 — Tue, 08 Dec 2009 22:41:18 GMT

هر یک از ما روی کرد خاصی به مرگ داریم. پدیده ای شگفت انگیز که ابتدا باورش می کنیم و گمان می بریم که فقط مایملک همسایه است. ولی وقتی چند نفر از نزدیکان مان برای همیشه می روند، می پذیریم که این شتر بر آستان خانه ی ما هم زانو خم می کند، بعضی از ما حتی برای نوع نشستن جناب شتر تدابیری هم می اندیشیم!

ایمان اگر رستگاری ست، خدعه ست. این خدعه دل واپسم کرده شاید،دل واپس ِ اتفاقی که چون مرگ، فرسایشی حتمی و احتمالی ست.

مرگ، اوج هماغوشی قطعیت و احتمال است، لحظه های لرزیدن پرّه های بینی بانوی احتمال و رعشه ی شانه های سالار ِقطعیت. دقیقاً همین خصوصیتی که مرگ را رازآلود و جذاب می کند، مایه ی بیم من است. چرا که من سخت از اجتناب ناپذیرهای نابه هنگام می ترسم.همیشه فکر می کنم لحظه ای که آدمی در می یابد روزی باید برود، لحظه ی غریبی ست. این لحظه انگار مهر تأییدی ست بر این حکم که: «دنیا، محل آرامش نیست»... و باقی، دیگر تلاش برای کاستن از زهر ِ تلخی این حکم ِبه اثبات رسیده است.

همان طور که گفته ام، همواره این پدیده را دور از خود می پنداریم و وقتی عزیزی از دور و بر ما می جهد و می رود، گویی «مرگ» به ساحت ما قدم گذاشته و از همان لحظه است که دیگر سایه به سایه ی خود احساسش می کنی. احساس

می کنم که تلقی آدمی از مرگ، به تعدد آثار انگشت نوع بشر متفاوت است.

نمی دانم چرا از مرگ ناگهانی می ترسم. البته منظورم دقیقاً این نیست که هر نوع آگاهی قبلی از زمان مرگ را هم بپسندم(مثل آگاهی یک قاچاقچی ِ قاتل محکوم به اعدام را). شاید هم می دانم، شاید می خواهم نوشته ها و کارهای نیمه تمامم را سامان دهم، اگر چه حکما گفته اند:«دنیا پس ِ مرگ ما، چه دریا چه سراب!».

نفله شده باید رفت.

حیف روزهایی که به سر شد

حیف شبهایی که سحر شد

تو بی من تنها :من از تو تنها تر

حیف این عمری که بیخود هدر شد

با کی صحبت میکنی؟

shahpoor54 — Tue, 08 Dec 2009 07:01:18 GMT

چند روزه توی اتاقم دارم از دوریت میمیرم: دل من هواتو کرده هی شمارتو میگیرم

اگه برداری می فهمی پشت خط کی چشم براته: اونی که خودت رو میخواست: حالا راضی به صداته

اینقدر میگیرمت شاید که برداری یه روز :تو که از حال خراب من خبر داری هنوز

نگو از یاد تو رفتم آخه قلبم بی گناهه: لا اقل یه لحظه بر داربگو اصلا اشتباه

زود قضاوت کردی اما مثل خونی تو رگم.کلی حرف آماده کردم اگه برداری میگم

این همه می گیرمت:خوب چرا قطع میکنی؟پشت خط موندم دوباره: با کی صحبت میکنی؟

اینقدر میگیرمت شاید که برداری یه روزتو که از حال خراب من خبر داری هنوز

نگو از یاد تو رفتم آخه قلبم بی گناهه: لا اقل یه لحظه بر داربگو اصلا اشتباه

مجید خراطها

لایق عشق

shahpoor54 — Sun, 06 Dec 2009 17:06:00 GMT

اگه لایق عشقت نبودم:اگه خالی شد از تو وجودم : اگه پا روی عهدم گذاشتم :ولی دوستت که داشتم :نداشتم؟

اگه آدم خوبی نبودم:اگه یخ زده دستای کبودم:اگه آبروی عشقو بردم: ولی چوبشو خوردم نخوردم؟

اگه بی هدف و بی فروغم :اگه زخمی یه عشق دروغم: اگه دلمو از عشقت بریدم ولی داغشو دیدم ندیدم؟

بیا از سر خط باورم کن:منه عاشق و عاشق ترم کن.نمیخوام قربونی خزون شم تو با دست خودت پر پرم کن.منو ببخش اگه کم آوردم:اگه فریب دنیا رو خوردم.منو ببخش اگه از رو غفلط دلمو به سیاهیا سپردم.

نزار بیشتر از این دلم برنجه :نجاتم بده از این شکنجه.بیا پیرهن عشقو تنم کن : توی تاریکیها روشنم کن.

منم اون غرور تیکه پاره:منم و آسمون بی ستاره:حالا سهم من از تو سکوته:حالا عاشق تو روبروته. دیگه نمیخوام از تو جدا شم:

دیگه نمیخوام آشفته باشم آخه بی تو به لب رسیده جونم: دیگه قول میدم عاشق بمونم.

پویا بیاتی

هجرت

shahpoor54 — Sat, 05 Dec 2009 18:55:18 GMT

ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما به کجا میری عزیزم؟قفس تموم دنیا.

روی شاخه های دوری چه خوشی داره صبوری وقتی خورشیدی نباشه؟ تو همیشه سوت و کوری

میگذره روزها ی عمرت توی جاده های خلوت: تا بخوای برگردی خونه گم میشی تو باغ غربت

واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم : دلخوشیم به اینکه شاید سحرو یه روز ببینیم

آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه: تازه اون لحظه میفهمی همه آسمون غروبه